شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و ارزش‌های معنوی و ظاهری معشوق اشاره می‌کند. او به تاج سر معشوق اشاره می‌کند که از گوهر لولاک (گوهری با زیبایی خاص) ساخته شده و گیسوی او را به عنوان نمادی از روح و قدرت مستحکم می‌بیند. همچنین به شب معراج اشاره می‌کند که ممکن است گویای اوج عشق و معنویت باشد. در کل، شعر به تحسین زیبایی‌های معشوق و عمق عشق اشاره دارد.
ای داده خواقین سپهری باجتوز گوهر لولاک مکلّل تاجت
هوش مصنوعی: ای کسی که آسمان را به تو دادهاند، بهای زیبایی تو از گوهر لولاک (یک نوع گوهر درخشان) به تاج تو افزوده شده است.
گیسوت که هست روح را حبل متینشاید بتمسّک شب معراجت
هوش مصنوعی: موهایت که همچون روح است، شاید برای من مانند ریسمان محکمی باشد که به آن تکیه کنم و در شب معراج تو، به سمت آسمان بروم.