شمارهٔ ۷۱
هوش مصنوعی: این شعر به فلسفه وجود و عدم اشاره دارد. شاعر می‌گوید که وجود و هستی در کنار هم معنی پیدا می‌کنند و هر چیزی که به نظر ناموجود می‌آید، در حقیقت وجود دارد. همچنین، آنچه که ما به عنوان وجود واقعی می‌شناسیم، ممکن است در عمق وجود تنها توهمی از هستی باشد. به بیان دیگر، درک ما از وجود و عدم، نیاز به درک عمیق‌تری دارد.
با هستی تو انسی و جانی همه نیستبا ملک بقا عالم فانی همه نیست
هوش مصنوعی: وجود تو برای من آشنا و دلپذیر است، اما همه چیز در این جهان مادی زودگذر و غیر دائمی است.
هر چیز که نیست چون بینی همه هستآن چیز که هست گر بدانی همه نیست
هوش مصنوعی: هر چیزی که وجود ندارد، وقتی به آن نگاه کنی، به نظر میرسد که همهچیز است. اما آن چیزی که وجود دارد، اگر آن را بشناسی، متوجه میشوی که همهچیز نیست.