تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۷۴

بر چرخ چرا تکیه کنی کان دارستبر مال چرا فتنه شوی کان مارست
هر نوش که دور می چشاند نیشستوان گل که زمانه می دماند خارست