شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساسات عمیق و دردناک خود به خاطر دوری از محبوب سخن میگوید. او از دل خستهاش که تحت تاثیر این جدایی قرار گرفته و همچنین چشمی که از عشق و شوق به اشک میافتد، میگوید. احساس غم و اندوه در این عبارات به وضوح حس میشود.
جانم که دل از ملک درونش بگرفتدود دل خسته بین که چونش بگرفت
هوش مصنوعی: جانم که دل از درونش غم و اندوهی گرفت، بسوز دل خسته را که چگونه این غم او را دربر گرفته است.
چشمم که بهر ترانه خونم می ریختدور از تو نگر چگونه خونش بگرفت
هوش مصنوعی: چشمی که برای شنیدن آواز تو اشک میریخت، اکنون به دور از تو چگونه خود را در اندوه رنج میکشد.