شمارهٔ ۷۶
هوش مصنوعی: در این بیت شعر، شاعر به لذت‌های لحظه‌ای و عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید در زمان صبح و در حال مستی، عاشق خوشحال است و دلش را به دست محبوب سپرده است. هرچند که می‌داند عمر انسانی وفادار نیست، اما بر این باور است که باید از لحظات زندگی لذت برد و خوشحال بود، چرا که بالاخره به هر حال زمان خواهد گذشت.
هنگام صبوح خوش بود عاشق و مستدل داده ز دست و زلف دلدار بدست
هوش مصنوعی: در صبحگاهان، لحظات زیبایی است برای عاشقان که در عشق و حیرت غرق شدهاند و به خاطر معشوقشان از دیوانگی و جذابیت او احساس لذت میکنند.
ور هست یقین که نیست با عمر وفاخوش باش که بگذرد بهر حال که هست
هوش مصنوعی: اگر میدانی که عمر طولانی نخواهد بود، پس خوش باش و از زندگی لذت ببر، زیرا به هر حال زمان خواهد گذشت.