تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۸۱

ای آنک برت ملک سلیمان با دستدر خیل تو سرو بنده ئی آزادست
گویند که مردان همه جائی افتنددور از تو نگر که بنده چون افتادست