شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از دشواری‌ها و غم‌های خود در زندگی سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که با وجود مشکلات بسیار و اشک‌هایی که ریخته، هنوز احساس می‌کند که نمی‌تواند از این موانع فرار کند و نیاز به حرکت به جلو دارد، اما لوازم و توانایی آن را ندارد. در واقع، او به تمایلش برای رهایی از زندگی فعلی و تغییر مسیر خود اشاره می‌کند، اما در عین حال به محدودیت‌هایش نیز آگاه است.
تا چرخ مرا بدین دیار افکندستبس خون که ز دیده در کنار افکندست
هوش مصنوعی: زمانی که زندگی مرا به این دیار آورد، چه خونها که به خاطر غم و اندوه در کنار ریخته شده است.
خواهم که ازین مرحله بربندم رختکارم بالاغ و توشه ی ئی در بندست
هوش مصنوعی: میخواهم از این مرحله و موقعیت کنونی خود خارج شوم. کارم سخت است و آمادهام تا سفر کنم، اما چیزی که نیاز دارم هنوز آماده نیست.