شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوقهای است که به او لقب «شهره شهر» داده شده است. شاعر به زیبایی چهره و چشمهای او اشاره میکند و میگوید که هوای وجودش همیشه دلپذیر است. حتی اگر معشوقه عیبی هم داشته باشد، شاعر نمیتواند از او ایرادی بگیرد، چرا که جذابیت و دلنشینیاش باعث میشود تا همه چیز را بپذیرد.
ای شهره شهر باده باروت خوشستپیوسته هوای طاق ابروت خوشست
هوش مصنوعی: ای محبوب شناختهشده در میخانه، همواره هوای ابروانی تو خوشبو و دلانگیز است.
گر عیب کنی بچشم مست آهو راعیبت نکنم چرا که آهوت خوشست
هوش مصنوعی: اگر عیبی در چشمان زیبای آهو ببینی، آن را نمیبینم چون زیباییاش برایم دلنشین است.