شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و جذابیت معشوقش سخن می‌گوید. او می‌گوید که دلش به زلف معشوقش وابسته است و تحت تأثیر زیبایی اوست. همچنین اشاره می‌کند که ابروی معشوق در نظر او جاودانه و غیرقابل فراموشی است. به‌طور کلی، این شعر تجلی عشق عمیق و احساسات شدید شاعر نسبت به محبوبش است.
ای کار دلم رفته ز زلف تو ز دستوی جان خراب من ز بادام تو مست
هوش مصنوعی: دل من از زلف تو شگفتزده و دچار شده است و جان من که در حال نابودی است، تحت تأثیر زیباییهای تو قرار گرفته است.
زان رو که دلم در ابرویت پیوستستابروت نمی رود ز چشمم پیوست
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه دل من به ابروی تو متصل شده، ابروی تو هرگز از چشمانم دور نمیشود.