شمارهٔ ۹۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و دلبستگی به عشق می‌پردازد. شاعر از سرو سخنگویی صحبت می‌کند که در هر جا وجود دارد و از زیبایی خود لذت می‌برد. همچنین به مرغی اشاره می‌کند که مشغول پرواز است و زیبایی‌های بستان را به تصویر می‌کشد. در کل، شعر حال و هوای عشقی و زیبایی طبیعت را به تصویر می‌کشد.
آن سرو سخنگو که مه هر جائیستاز مهر جمال خویشتن سودائیست
هوش مصنوعی: آن سرو زیبا که همیشه در حال صحبت است، به خاطر عشق و زیبایی خودش دچار شیدایی و جنون شده است.
وان مرغ که شد دیده ی من سقّایشهندو چه ی بستان هزار آوائیست
هوش مصنوعی: پرندهای که در نگاه من سیرابش کرد، یکی از زیباترین آوازها را دارد که میتواند در هزار باغ بشنوی.