شمارهٔ ۱۱۴
هوش مصنوعی: این چهار بیت به احساس تنهایی و بی‌کسی شاعر در یک مجلس اشاره دارد. شاعر در ابتدا تصور می‌کند که بت (محبوبش) در حال بازی و خوش‌گذرانی است، اما متوجه می‌شود که در این مجلس تنها شمعی وجود دارد که آن هم صحبت می‌کند. این توصیف، حس اندوه و بی‌معنایی را منتقل می‌کند.
دیشب بت من چو ترکتازی می کردپنداشتم آن مگر ببازی می کرد
هوش مصنوعی: دیشب معشوقهام به گونهای با شتاب و حرکات نرم و دلربا حرکت میکرد که گمان کردم او در حال بازی و سر و کار با من است.
در مجلس ما کسی بجز شمع نبوداو نیز بسی زبان درازی می کرد
هوش مصنوعی: در جمع ما کسی غیر از شمع وجود نداشت و آن شمع هم خیلی حرفهایی میزد.