شمارهٔ ۱۳۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از معشوق خود می‌خواهد که او را به کنار نرنجاند و زلف‌های پریشان او را نیز به آرامش برساند. او همچنین اشاره می‌کند که حتی اگر مانند باد بر خاک در معشوق بگذرد، باید اثر و یاد خود را باقی بگذارد. به طور کلی، احساس عشق و اشتیاق به معشوق و تمایل به داشتن ارتباطی پایدار در این شعر مشهود است.
یا رب که میانت بکناری مرسادوان زلف پریشان بقراری مرساد
هوش مصنوعی: ای پروردگار، کسی که در میان ماست و دل ما را میبرد، لطف کن و آن زلف پریشان را به آرامش برسان.
بر خاک درت چو باد اگر بر گذریماز رهگذر مات غباری مرساد
هوش مصنوعی: اگر ما چون باد بر خاک درگاه تو بگذریم، از آن مسیر تنها غباری از ما به جا میماند.