شمارهٔ ۱۳۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و تاثیر حضور یک معشوق سخن می‌گوید. او به سرو خرامانی اشاره می‌کند که با زیبایی خاصش دل شاعر را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. زلف معشوق نیز به شکل استعاره‌ای به مشک ختن (عطر معروف) تشبیه شده و به طور کلی حس شوق و تحسین شاعر را نسبت به معشوقش نشان می‌دهد.
آن سرو خرامان که چنان می آیداز رفتن او دلم بجان می آید
هوش مصنوعی: آن پیکر زیبای باری که با ناز و elegance حرکت می‌کند، وقتی که میرود، باعث میشود دل من به شدت غمگین و دلتنگ شود.
زلفش که دم از نافه تاتار زندمشک ختنست و بوی آن می آید
هوش مصنوعی: زلف او مانند عطر خوشی است که در فضا پخش میشود و بوی خوشی را از دیاری دور به مشام میرساند.