شمارهٔ ۱۴۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف صبحی میپردازد که خورشید (دُم ز ملکت خاور) طلوع کرده و نور آن به پنجرهاش تابیده است. وی به ملاقات خواجه میرود و وقتی خواجه او را میبیند، برات (اجازه یا نامه) او را خوانده و برکت میدهد.
هر صبح که دم ز ملکت خاور زدچون خیمه برین پنجره ی شش در زد
هوش مصنوعی: هر صبح که صبحگاه خاور برمیآید، مانند اینکه خیمهای بزرگ بر در این خانهی ششدری برپا میشود.
رفتم بدر خواجه و چون دید مرابر خواند براتم و بروتی بر زد
هوش مصنوعی: من به دیدار خواجه رفتم و وقتی مرا دید، دعوت کرد و نامهام را امضا کرد و برکتش را بر من نثار کرد.