شمارهٔ ۱۴۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به یادآوری یک خاطره تلخ اشاره می‌کند که هر بار با اشک‌هایش، یاد بغداد و درد ناشی از آن زنده می‌شود. او همچنین به سنگدلی طبیعت اشاره می‌کند که حتی کوه‌ها هم از این درد جان‌سوز فرهاد می‌نالند. این ابیات احساس غم و اندوه باعث شده تا همگان از آن رنج ببرند.
هر دم که ز آب چشم ما آرد یادبر چهره ز دیده دجله ریزد بغداد
هوش مصنوعی: هر بار که یاد تو باعث می‌شود چشمانم پر از اشک شود، انگار که دجله آب به بغداد میریزد.
با سنگدلی هنوز می نالد کوهزین درد که داد جان شیرین فرهاد
هوش مصنوعی: کوه هنوز از درد فرهاد ناله می‌کند، چون سنگدلی باعث شد او جان شیرینش را از دست بدهد.