شمارهٔ ۱۶۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و تعلق خاطر خود به معشوق سخن می‌گوید. او به رازها و احساسات عمیقش نسبت به محبوب اشاره می‌کند و بیان می‌کند که دیدن چهره‌ی معشوق برایش بسیار دلپذیر است. همچنین، طول زلف معشوق را که نماد جذابیت و زیبایی‌اش است، با شب‌هایی که با او گذرانده، مقایسه می‌کند و آن را خوشایندتر می‌بیند.
سودای توام محرم راز اولیتردر مهر رخ تو دیده باز اولیتر
هوش مصنوعی: عشق تو برای من به اندازهای اهمیت دارد که احساسات و رازهایم را تنها با تو در میان میگذارم. در نگاه تو، چیزی عمیقتر و واقعیتر از همهی رازهای پنهانی را پیدا میکنم.
زلف تو دراز خوشتر آید زانرویکان شب که بود با تو دراز اولیتر
هوش مصنوعی: زلف تو که بلند و خوش حالت است، برایم دلپذیرتر است از روی تو که آن شب، وقتی دراز شدم، دیدم.