شمارهٔ ۱۹۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و شفافیت دل اشاره می‌کند و از غم‌هایی که بر دل سایه افکنده سخن می‌گوید. او همچنین از آواز بلبلان که به دل شادی می‌بخشد و از سروهای زیبای باغ که نماد زیبایی و طراوت هستند، یاد می‌کند. احساسات و زیبایی‌های دل را در قالب تصویرسازی‌های شگفت‌انگیز به تصویر کشیده است.
ای صیقلی آینه ی روشن دلپیکان غمت گذشته از جوشن دل
هوش مصنوعی: ای آینهای که قلبت روشن و صاف است، درد و غم تو از دل من عبور کرده است.
از نغمه ی بلبلان صنعت در رقصهر سرو سهی که هست در گلشن دل
هوش مصنوعی: در باغ دل، هر سرو بلند و زیبا به خاطر نغمههای خوش بلبلان در حال رقص و شادمانی است.