شمارهٔ ۱۹۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از زیبایی دل‌برش صحبت می‌کند که هیچ‌کس را مانند او نمی‌تواند دل ببرد. حالتی خمار و بیمارگونه در چشمان او مشاهده می‌شود. همچنین، شاعر به زیبایی چهره‌اش اشاره می‌کند که همچون ماه می‌درخشد و هیچ‌کس دیگری در شهر زیبایی او را نمی‌تواند با زیبایی‌اش مقایسه کند.
دلدار مرا بدلبری نیست عدیلدر عین خمار چشمش افتاده علیل
هوش مصنوعی: محبوب من، در زیباییهایش هیچ‌کس را همچون او نمیتوان یافت، حتی در حالتی که سرش کمی گیج است، چشمانش حالتی بیمارگونه دارند.
مانند مهی که جبهه ی او بَدرَستدر بلده ندیدم قمری با اکلیل
هوش مصنوعی: مانند مهی که چهره‌اش در شهر دیده نمیشود، قُمری را با تاجی درخشان ندیدم.