شمارهٔ ۲۲۰
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عواطف عمیق و فداکاری شاعر برای معشوق است. شاعر اعلام میکند که حاضر است برای عشق و دلدارش از همه چیز خود بگذرد و حتی جانش را فدای او کند. در واقع، او از معشوق درخواست میکند که برای رسیدن به خواستههایش، بهای بزرگتری بدهد. شعر نمایانگر عشقی خالص و ایثارگرانه است.
من دل بوفای دلستانی بدهموز بهر دلش ترک جهانی بدهم
هوش مصنوعی: من آمادهام که به خاطر عشق معشوقم، دل خود را فدای او کنم و حتی جهان را برای خوشحالی او ترک کنم.
گفتم که بده کام من ای سرو روانگفتا که بده جان که روانی بدهم
هوش مصنوعی: گفتم که خواستهام را به من بده، ای خوشاندام. او پاسخ داد که اگر میخواهی به تو بدهم، باید جانم را فدای تو کنم.