تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۲۲۰

من دل بوفای دلستانی بدهموز بهر دلش ترک جهانی بدهم
گفتم که بده کام من ای سرو روانگفتا که بده جان که روانی بدهم