شمارهٔ ۲۲۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از معشوق خود با توصیفاتی زیبا و جذاب یاد می‌کند. دانه‌ای با خال سیاه، که نماد زیبایی و جذابیت است، قلب شاعر را در دام خود گرفتار کرده است. او به شیرینی معشوق خود اشاره می‌کند و از غم و دردی که به خاطر دوری از او متحمل شده، صحبت می‌کند. در نهایت، شاعر از سرانجام دلش و اینکه این درد و غم به کجا خواهد انجامید، نگران است.
ای دانه ی خال سیهت دام دلموی پسته ی تنگ دهنت کام دلم
هوش مصنوعی: تو با زیبایی خال سیاهت دل مرا به دام انداختهای، و طعم تلخ دهانت همانند پستهای است که دل مرا به شدت میفشارد.
گم گشت در ایام غمت نام دلمتا خود بکجا رسد سرانجام دلم
هوش مصنوعی: در روزهای غمگین تو، نام دلم گم شده و نمیدانم در نهایت، دلم به کجا خواهد رسید.