تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۲۴۸

بر بود دلم یک نظر از منظر اوجان در سر دل رفت و دلم در سر او
چشمم بکنار از آن گهر می بخشدکاین چیز سرشته اند در گوهر او