شمارهٔ ۲۵۴
هوش مصنوعی: این ابیات درباره زیبایی و جذابیت سخن و شخصیت فردی است که در مقام طوطی قرار گرفته و به روح و دل شادابی می‌بخشد. شاعر با تشبیه شب به حلقه‌ای از عنبر و سخن را به سنگی نازک تشبیه می‌کند، به عمق احساسات و زیبایی‌های کلام اشاره دارد. در مجموع، این اشعار به ارزش و تأثیر کلام زیبا و روح‌پرور می‌پردازد.
ای طوطی روح را غذا شکّر توشب حلقه ی ئی از عنبر سر چنبر تو
هوش مصنوعی: ای طوطی، غذای روح من شیرینی توست و در شب، دایرهای از عنبر در اطراف تو قرار دارد.
سنگی که چو آبگینه نازک باشدآن چیست دل سخنت ستم پرور تو
هوش مصنوعی: سنگی که به شفافیت و لطافت شیشه باشد، چه معنایی دارد جز این که دل من در برابر تو، پر از زخم و آسیب است؟