شمارهٔ ۲۵۷
هوش مصنوعی: شاعر به عراق میرود و از جانانهاش یاد میکند که همچون بادی سریع از خانه بیرون رفته است. جانانه به او میگوید که برای دلش به این شهر زیبا نرود. شاعر در پاسخ میگوید که کاشان را دوست دارد و جانانه اشاره میکند که قم نیز مکانی مناسب و دلنشین است.
رفتم بعراق بر در جانانهچون باد برون دوید یار از خانه
هوش مصنوعی: به عراق رفتم و به درگاه محبوبم رسیدم، مانند باد که به سرعت و ناگهانی از خانه خارج میشود، یار هم به سرعت از خانه بیرون آمد.
گفتا پی دل میا بدین نوش آبادگفتم کاشان گفت که قم کاشانه
هوش مصنوعی: او گفت: "به دلی که به دنبال خودت میکشانی، به این شهر خوش آب و هوا نرو." من پاسخ دادم: "کاشان را میشناسم." او گفت: "قم هم میتواند خانهی دل باشد."