شمارهٔ ۲۵۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق و دلتنگی خود اشاره می‌کند. او از عدم دیدن چهره محبوبش سخن می‌گوید و احساساتش را بیان می‌کند. دلی پر از عشق و اشتیاق دارد و جانش را فدای محبوب کرده است. در حقیقت، او تمام وجودش را به خاطر عشق و زیبایی معشوقش آماده کرده است.
گر باز نبینیم رخ چون خور اوجان در سر دل کنیم و دل در سر او
هوش مصنوعی: اگر دوباره نتوانیم چهرهاش را ببینیم، جانمان را در دل مینهیم و دل را به خاطر او در سرمان قرار میدهیم.
داریم ز مهر روی مه پیکر اوجان بر کف و کف بر دل و دل در بر او
هوش مصنوعی: ما از عشق و زیبایی چهره او بیتاب و شیدا هستیم، جانمان در دست است و دلمان به او تعلق دارد.