شمارهٔ ۲۶۵
هوش مصنوعی: این شعر دربارهی عشق و دلبستگی شاعر به معشوقش است. او می‌گوید که اگر غم معشوقش از دلش برود و عشقش او را چاق و خوشحال نکند، باز هم نمی‌تواند مانند میوهی سیب زیبا و جذاب باشد. در واقع، او به زیبایی و تاثیر عمیق عشق اشاره دارد و بیان می‌کند که بدون معشوق، هیچ خوشحالی و زیبایی برایش معنا ندارد.
بیمار غم تو گر نگردد به بهور لاغر عشقت نشود فربه به
هوش مصنوعی: اگر کسی به خاطر غم تو درمان نشود و عشق تو نتواند او را چاق کند، نشان می‌دهد که او حال خوشی ندارد.
بی سیب زنخدان تو دانم که مراهرگز نشود گونه ی همچون به به
هوش مصنوعی: این بیت به بیان احساسات و اندیشه های عاشقانه شاعر می‌پردازد. شاعر به شکل مشکوکی به زیبایی و جذابیت محبوبه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که هرگز نمی‌تواند مانند او زیبا باشد. او در اینجا به نوعی احساس ناامیدی و حسرت را نشان می‌دهد، زیرا می‌داند که زیبایی او unreachable است. به بیان ساده‌تر، شاعر به تعلق خاطر خود به محبوبش و احساس عدم توانایی در رسیدن به زیبایی او اشاره دارد.