تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۲۶۶

تا غالیه بر برگ سمن بیخته ئیپیوند من سوخته بگسیخته ئی
چندانک در اوصاف رخت می نگرمیا رب که چه بر کار دلم ریخته ئی؟