تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۲۸۰

گر طرّه ی مشکبار بر رو فکنیور زانک شکن برشکن مو فکنی
بی آنکه دلت ز صحبت ما بگرفتهر لحظه چرا گره بر ابرو فکنی