شمارهٔ ۲۸۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غم و اندوه فراق صحبت میکند و به تصویر کسی اشاره میکند که نشانی از او به یادگار مانده است. او احساس میکند که این فراق دردناک و ناخوشایند است و از خداوند میخواهد که این جدایی اتفاق نیفتد.
بودی که کسی از تو نشانم دادیتا خون دلم ز دیده باز استادی
هوش مصنوعی: شما کسی هستید که نشانی از خود به من دادید، بهطوریکه اشکهای دلم از چشمانم جاری شد.
یک روز میان من و اندوه فراقیا رب چه بدی اگر فراق افتادی
هوش مصنوعی: یک روز بر من و غم جدایی چه آزاردهنده است اگر فاصلهای بیفتد.