شمارهٔ ۲۹۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خواجه‌ای اشاره می‌کند که سرمایه‌دار دین و دیانت است و از خوشبختی و شادابی خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که بودن در خدمت خواجه برایش آزادی و خوشحالی به همراه دارد، و حتی در کنار بنده، به باغ سوسن می‌رود که نمادی از زیبایی و خوشبختی است.
ای خواجه که سرمایه دین ودادیداریم باقبال تو دائم شادی
هوش مصنوعی: ای آقا، ما با تو از سرمایه ایمان برخورداریم و همیشه امیدواریم که با تو زندگیمان پر از شادی باشد.
با بنده بطرف باغ سوسن می کرداز بندگی تو صد هزار آزادی
هوش مصنوعی: با بنده به سمت باغ سوسن میرفت و از بندگی تو، به اندازهی صد هزار آزادی احساس میکرد.