شمارهٔ ۳۰۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساس تنهایی در خانه صحبت میکند و به یاد دوران کودکیاش میافتد. او به باغ میرود و با دیدن سرو درختی که به تماشای او میپردازد، به این نتیجه میرسد که باید به دل خوشیها و زیباییهای طبیعت توجه کند.
در خانه دلم تنگ شد از تنهائیرفتم بچمن چو بلبل شیدائی
هوش مصنوعی: در خانهی دل، از تنهایی احساس ناراحتی میکنم و به یاد دوران کودکی مثل بلبل عاشق، به آن زمان برمیگردم.
چون دید مرا سرو، سری جنبانیدیعنی؛ به چه دلخوشی ببستان آئی؟!
هوش مصنوعی: سرو وقتی مرا دید، سری تکان داد و به این اشاره کرد که چرا با دل خوشی به باغ میآیی؟!