شمارهٔ ۳۰۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جاذبه‌ای که یک دختر شیرازی دارد اشاره می‌کند. او موهای بلند و زیبای او را توصیف می‌کند که همچون کمند او را در بر گرفته است. همچنین شب را شبی توصیف می‌کند که دختر با طره‌هایش بازی می‌کند و شاعر از دیدن خورشید در چنین شبی ناتوان است.
دیشب صنمی سرو قد شیرازیزلفش همه در بند کمند اندازی
هوش مصنوعی: دیشب دختری با قد بلند و زیبا از شیراز را دیدم که موهایش مانند کمند، همه چیز را در خود گیر انداخته بود.
با طرّه شبی دراز بازی می کردخورشید ندیدم که کند شب بازی
هوش مصنوعی: در شبهای طولانی، با موهای بلند و زیبا بازی میکردم و هیچکس را نمیدیدم که شب را به بازی بگذراند.