شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: این شعر به تصویرسازی از یک شخص با قبا (لباس مخصوص) میپردازد که اسرار پنهانی را در دست دارد. در آن خواسته شده تا از عدد سیصد چیزی به دست آورده و نام یک معشوق را مشخص کند. به طور کلی، این شعر به جستجو برای درک و آشکارسازی حقیقت اشاره دارد.
سرو قبا پوش من قباش بگردانای شده اسرار غیب پیش تو روشن
هوش مصنوعی: ای محبوب من، لباس زیبای خود را به دور بگردان و به من نشان بده؛ زیرا تو کسی هستی که اسرار نهانی برایت آشکار شده است.
باز ز سیصد بگیر شست و نگه دارتا شودت نام آن نگار معین
هوش مصنوعی: به سهصد اضافه کن شست و آن را نگهدار تا نام آن زیبای مشخصی برایت به دست آید.