معمّیات
شمارهٔ ۱
آنک هستم ز خاک درگه او
شمارهٔ ۲
آنک بر سر و عارض چو گلیست
شمارهٔ ۳
سالکی را که دید پیوسته
شمارهٔ ۴
آنک نبود غمش ز مثل منی
شمارهٔ ۵
گفتمش ای ماهرو نام تو خود چیست گفت
شمارهٔ ۶
پری‌رویی که از ما ناورد یاد
شمارهٔ ۷
بستان ز کتاب حرف اول
شمارهٔ ۸
حرف سوم سه چون بیندازی
شمارهٔ ۹
نام صنمی که می نبینم بازش
شمارهٔ ۱۰
آنک جعدش مرغ دل را دام بود
شمارهٔ ۱۱
آنچه ما راست بریمین و یسار
شمارهٔ ۱۲
هفتاد و هشت نام یکی حور پیکرست
شمارهٔ ۱۳
سر سگ بر کفن و باقیش مضاعف گردان
شمارهٔ ۱۴
دندان کلب چون شکنی جز وقالبش
شمارهٔ ۱۵
آیا چه خوش بود بگه صبح در چمن
شمارهٔ ۱۶
سرو قبا پوش من قباش بگردان
شمارهٔ ۱۷
اگر نام یارم ندانی که چیست
شمارهٔ ۱۸
نسخهای مصحّف مغلوب
شمارهٔ ۱۹
تصحیف شکوفه را بدست آر
شمارهٔ ۲۰
بدری که بود در شب گیسوش قمر
شمارهٔ ۲۱
کام جانم هیچ می دانی که چیست
شمارهٔ ۲۲
قلب قلب قلب با قلب جگر
شمارهٔ ۲۳
نام آن لاله روی عنبر موی
شمارهٔ ۲۴
کاف را بستان و در زا ضرب کن
شمارهٔ ۲۵
شست در هنگامه می باید فکند
شمارهٔ ۲۶
معین با تو گفتم گر بدانی
شمارهٔ ۲۷
با زرده ی خایه یارکن ضم
شمارهٔ ۲۸
پس نام پیمبری بدست آر
شمارهٔ ۲۹
کسی که زربکسان داد و دستگیری کرد
شمارهٔ ۳۰
آنک مرغ جان مشتاقان اسیر دارم اوست
شمارهٔ ۳۱
بدری که سایه بر سرش افکنده است شب
شمارهٔ ۳۲
یاری که نام او نتوان گفت پیش کس
شمارهٔ ۳۳
نیمه دخنه بفکن از ار زیز
شمارهٔ ۳۴
نیزه ی مقلوب را تصحیف کن
شمارهٔ ۳۵
در دست بردار پدر بین
شمارهٔ ۳۶
چو سر برزد از برج شیر آفتاب
شمارهٔ ۳۷
چون بر آرد آفتاب از قلب دریا ماهئی
شمارهٔ ۳۸
نام آن ماه که خورشید پری رویانست
شمارهٔ ۳۹
گر پدر را ای پسر چون کودکان بابا نخوانی
شمارهٔ ۴۰
آهو بره را چون سر و دم ببریدم
شمارهٔ ۴۱
نام صنمی که مثل او دیده ندید
شمارهٔ ۴۲
بچه ی مرغ تا نگردانی
شمارهٔ ۴۳
چو با زر مرا پیش شاه آوری
شمارهٔ ۴۴
حرفی بفکن ز نام و آنگه بشمار
شمارهٔ ۴۵
آنک او ده یا قدّش نبود سرو روان
شمارهٔ ۴۶
شراب بر سر مو ریز و طرف بستان گیر
شمارهٔ ۴۷
نام سرو لاله رخ دانی که چیست
شمارهٔ ۴۸
با فضله ی زنبور چو یک نیمه ی هاون
شمارهٔ ۴۹
قلب عکس و عکس قلب قلب را ترکیب کن
شمارهٔ ۵۰
گفتمش نام تو ای سیمین تن آخر چیست گفت
شمارهٔ ۵۱
ماهی که فتاده بینی او را در شست
شمارهٔ ۵۲
یار من آن صنم که بخوبیش یار نیست
شمارهٔ ۵۳
پسنه دهنی که مستم از بادامش
شمارهٔ ۵۴
آن یار که جان و دل گروگان ویست
شمارهٔ ۵۵
برجای سرمه چو بخوانی سر سال
شمارهٔ ۵۶
ای ترک سمن عذار خونریز
شمارهٔ ۵۷
عین چون در میان صاد نهی
شمارهٔ ۵۸
ای جوان چون نام دلدارم نمی دانی که چیست
شمارهٔ ۵۹
هر چند تنم چو موی آن سیمتنست
شمارهٔ ۶۰
فرشی که فکندم از پی آرامش
شمارهٔ ۶۱
ببوی شست سر زلف یارا گرداری
شمارهٔ ۶۲
دی بر سر کو ستاده دیدم پسری
شمارهٔ ۶۳
قلب نعل و پای مقلوب مصحّف را بزن
شمارهٔ ۶۴
آن یار کجاست کاخر روز او را
شمارهٔ ۶۵
نام آنکو صد یک حسنش نباشد آفتاب
شمارهٔ ۶۶
یک جزو ز جزوهای فخری نامه
شمارهٔ ۶۷
آن لحظه که بفکنند پنجاه ز شست
شمارهٔ ۶۸
دندان اسب بشکن و شه رابرو نشان
شمارهٔ ۶۹
دندان عسس ز زیر و بالا بشکن
شمارهٔ ۷۰
نام آنکو مرا ز غصّه بکشت
شمارهٔ ۷۱
آه مقلوب در میانه ی شب
شمارهٔ ۷۲
شه در بر ما نام پری پیکر ماست
شمارهٔ ۷۳
این طرف نگر که وقتی از عالم ذوق
شمارهٔ ۷۴
آنک افتاد چو ماهی دل من در دامش
شمارهٔ ۷۵
آخر اول بگیر و اول آخر
شمارهٔ ۷۶
نام شه ملک چین قلب قلبست
شمارهٔ ۷۷
دلدار مرا که بی همال افتادست
شمارهٔ ۷۸
آن مه خورشید پیکر را لقب
شمارهٔ ۷۹
آنک دل را بوصلش امیدّست
شمارهٔ ۸۰
نام رخی کز مه رخان مثلش ندیدم در جهان
شمارهٔ ۸۱
نام آن آفتاب مشک نقاب
شمارهٔ ۸۲
ای برده بمکر و حیله از دستان دست
شمارهٔ ۸۳
آن سرو را نگر چو الف در میان زین
شمارهٔ ۸۴
ترا که ملک بدست برادر پدرست
شمارهٔ ۸۵
ای مفخر روزگار وای صدر زمن
شمارهٔ ۸۶
برگیر چهار برگ گشنیز و بنه
شمارهٔ ۸۷
نام تو که هست چون منت بنده هزار
شمارهٔ ۸۸
آب معکوس در میان شراب