شمارهٔ ۶۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دندان عسس (که نماد ظلم و ستم است) اشاره می‌کند و خواستار شکستن آن می‌شود. او می‌خواهد دهن عسس را بدوزد و او را در بند کند. در پایان، شاعر به عشق و محبوب خود اشاره می‌کند و می‌گوید که نام محبوبش باید روشن و درخشان باشد، مانند خورشید.
دندان عسس ز زیر و بالا بشکنوانگه دهنش بدوز و دربند افکن
هوش مصنوعی: دندانهای نگهبان را از بالا و پایین بشکن، سپس دهانش را بدوز و او را در بند کن.
تا نام مه دلبر سیمین بر منماننده ی خورشید بدانی روشن
هوش مصنوعی: هرگاه نام محبوب زیبا و دلنشینی را بر زبان بگویی، همانند نور خورشید بر من میتابد و مرا روشن می‌کند.