شمارهٔ ۵۲
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به محبوبی اشاره می‌کند که اگرچه دارای زیبایی و جذابیت است، اما هیچ یار و همدمی برای خود ندارد. او به نوعی زیبایی‌اش را با زهر مقایسه می‌کند، که نشان از جنبه‌های تلخ و دردناک عشق دارد.
یار من آن صنم که بخوبیش یار نیستدارد جمال و قرض زهر یک چهار دانگ
هوش مصنوعی: یار من آن معشوقی است که زیبایی‌اش هیچ دوست و یاری ندارد؛ او چهره‌ای دارد که مانند زهر، قدرت جذب دارد و به همین خاطر دل می‌برد.