شمارهٔ ۳۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره غم و اشتیاق عاشقان است. شاعر می‌گوید که غم عشاق هیچ‌گاه به پایان نمی‌رسد و در عشق واقعی، مشکلات و دشواری‌ها جزئی از مسیر هستند. او به اهمیت صحبت کردن از عشق و خاطرات شیرین آن اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی در فراق محبوب، از غم عشق شکایت نمی‌کند. با اشاره به مشکلات عشق، شاعر به لطف و رحمت حبیب اشاره می‌کند و می‌افزاید که باید درک کرد که احوال عاشقان پیچیده و عمیق است. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که در مسیر عشق باید راه را پیدا کرد و این سفر بدون هدایت ممکن نیست.
بدایت غم عشّاق را نهایت نیستنهایت ره مشتاقرا بدایت نیست
هوش مصنوعی: آغاز غم عاشقان پایانی ندارد و پایان راه عاشق نیز آغاز دیگری است.
سخن بگوی که پیش لب شکر بارتحدیث شکر شیرین بجز حکایت نیست
هوش مصنوعی: صحبت کن که وقتی لبهای شیرینت باز میشود، جز داستانی شیرین و دلپذیر چیزی شنیده نمیشود.
بسی شکایتم از فرقت تو در جانستوگرنه از غم عشقت مرا شکایت نیست
هوش مصنوعی: من از دوری تو در دل خود بسیار ناراحتم، اما از غم عشق تو هیچ شکایتی ندارم.
گرم بتیغ جفا می کشی حیات منستچرا که قصد حبیبان بجز عنایت نیست
هوش مصنوعی: اگر با بیرحمی به من آسیب میزنی، به این دلیل است که جانم در گرو حاکمیت عشق توست، چون هدف از محبت و دوستی جز لطف و مهربانی نیست.
چنین شنیده ام از راویان آیت عشقکه در قرائت دلدادگان روایت نیست
هوش مصنوعی: من از سخنگویان عشق شنیدهام که در بیان عشقورزان، گفتنی نیست.
کدام رند خرابات دیده ئی کو راهزار زاهد صد ساله در حمایت نیست
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر از شخصی سخن می‌گوید که در مهمانی و مجلسی بیخبر از دنیا و مشکلات زندگی به خوشی و نابسامانی میگذرانید و میپرسد آیا کسی را دیدهاید که در این حال و هوای شاداب و بیخیالی، سختیها و الزامات دینی را نادیده بگیرد، در حالی که هزار زاهد که سالها خود را در عبادت و دینداری سختی کشیدهاند، نمیتوانند او را در حمایت و پشتیبانی قرار دهند. به عبارت دیگر، شاعر به نوعی به تضاد بین زاهدان و رندان اشاره می‌کند و نشاندهندهی آزادی و سبکی رندان در برابر زاهدان است.
مباش منکر احوال عاشقان خواجوکه قطع بادیه ی عشق بی هدایت نیست
هوش مصنوعی: دلایلی را که عاشقان خواجو دارند، نادیده نگیر. زیرا راه عشق، بدون هدایت و راهنما، قطع نخواهد شد.