شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر غم و درد عشق و فراق به تصویر کشیده شده است. شاعر بیان می‌کند که اگر عشق و امید وجود داشته باشد، غم کمتر خواهد بود. او می‌گوید که حتی در میانه‌ی سختی‌ها و مشکلات، اگر چشمی به طرف محبوب باشد، غم معنادار نخواهد بود. همچنین شاعر به صفا و خلوص عشق، به عنوان راهی به‌دور از غم اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در کانون عشق، حتی درد و فراق نیز قابل تحمل می‌شوند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که پذیرش تقدیر و قضا نیز می‌تواند باعث کاهش غم باشد. در مجموع، شعر بر این نکته تأکید دارد که عشق و امید می‌توانند غم را تسکین دهند.
اگر ترا غم امثال ما بود غم نیستکه درد را چو امید دوا بود غم نیست
هوش مصنوعی: اگر تو هم مانند ما غمگین باشی، اشکالی ندارد، چون اگر دردی وجود داشته باشد، امید به بهبود آن، غم را کم می‌کند.
دوا پذیر نباشد مریض علت شوقوی چو روی مرض در شفا بود غم نیست
هوش مصنوعی: اگر بیمار به دارو جواب ندهد، شوق و علاقهاش را از دست ندهد، چون وقتی درمان بیماری وجود دارد، دیگر جای نگرانی نیست.
کنون که کشتی ما در میان موج افتاداگر چنانک مجال شنا بود غم نیست
هوش مصنوعی: اکنون که کشتی ما در میان طوفان قرار گرفته، اگر فرصتی برای نجات و شنا کردن باشد، نگران نیستیم.
چو آب دیده روان کرده ایم در عقبتترا اگر نظری سوی ما بود غم نیست
هوش مصنوعی: ما اشکهایمان را به خاطر تو ریختهایم، اگر نگاهی به ما بیندازی، دیگر نگران نخواهیم بود.
صفا ز باده ی صافی طلب که صوفی رابجای جامه صوف ار صفا بود غم نیست
هوش مصنوعی: از شراب خالص لذت ببر، زیرا اگر صوفی به جای لباس پشمی، پاکی روح داشته باشد، نگران هیچ چیز نخواهد بود.
براستان که گدایان آستان توایمو گر ترا غم کار گدا بود غم نیست
هوش مصنوعی: ما در کنار درگاه تو همانند گدایان هستیم و اگر تو نگران حال ما باشی، جایی برای نگرانی نیست.
غمت چو ساغر اگر خون دل بجوش آردچو همدم تو می جانفزا بود غم نیست
هوش مصنوعی: اگر غم تو مثل ساغری باشد که خون دل را به جوش میآورد، وقتی همدم تو وجود دارد و زندگیبخش است، دیگر غم نیست.
گرت فراق بزخم قفای غم بکشدمدار غم که چو وصل از قفا بود غم نیست
هوش مصنوعی: اگر جدایی تو باعث درد و غم شود، بیدلیل مدام در افسوس و غم نمان. چرا که وقتی که وصال و دیدار تو میسر باشد، دیگر جایی برای غم و اندوه وجود ندارد.
بغربتم چو کسی آشنا نمی باشدبشهر خویشم اگر آشنا بود غم نیست
هوش مصنوعی: در غربت، وقتی کسی را نمیشناسم، احساس تنهایی میکنم. اما اگر در شهر خودم، کسی را بشناسم، دیگر غمی نخواهم داشت.
چنین که مرغ دلم در غمش هوا بگرفتبسوی ما اگر او را هوا بود غم نیست
هوش مصنوعی: زمانی که دل من به خاطر غم و اندوه پر از حسرت شده، اگر او هم به یاد ما باشد و به نزد ما بیاید، دیگر غمی باقی نمیماند.
چو اقتضای قضا محنتست و غم خواجواگر بحکم قضایت رضا بود غم نیست
هوش مصنوعی: وقتی تقدیر و سرنوشت، سختی و غم را برای ما رقم زده است، اگر با پذیرش آنچه تقدیر برایمان نوشته، به رضایت برسیم، دیگر غم وجود نخواهد داشت.