شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شمع از پروانه در مورد گنج‌های پنهان و زیبایی‌های عشق می‌پرسد. او از پروانه درباره نور و عشق می‌پرسد و در تلاش است تا درک عمیق‌تری از احساسات و ناگفته‌های درون پیدا کند. شاعر به دنبال معنا و حقیقت از دیگران است و به آرامی از عشق و درد جانانه صحبت می‌کند. در نهایت، بر این نکته تأکید دارد که برخی چیزها بهتر است بی‌پرسش بمانند و بر پیوند عاشقانه تأکید می‌کند.
حدیث شمع از پروانه پرسیدنشان گنج از ویرانه پرسید
هوش مصنوعی: شمع از پروانه سوال کرد که چگونه میتوان از گنج hidden در ویرانهها باخبر شد.
فروغ طلعت از آئینه جوئیدپریشانی زلف از شانه پرسید
هوش مصنوعی: نور صورت در آینه جستجو میشود و شلختگی موها از شانه سوال می‌کند.
اگر آگه نئید از صورت خویشبرون آئید و از بیگانه پرسید
هوش مصنوعی: اگر از حال و وضع خود خبر نداشته باشید، بهتر است که از دیگران سوال بپرسید.
مپرسید از لگن سوز دل شمعوگر پرسید از پروانه پرسید
هوش مصنوعی: نپرسید از سوز دل شمع، بلکه اگر خواستی بپرسی، از پروانه بپرس.
محبت دام و محبوبست دانهبدام آئید و حال دانه پرسید
هوش مصنوعی: عشق مانند دام است و محبوب مانند دانهای که در دام است. بیایید و حال آن دانه را جویا شوید.
چو از جانانه جانم دردمندستدوای جانم از جانانه پرسید
هوش مصنوعی: زمانی که جانم از عشق معشوق رنج میکشد، درمان درد جانم را از همان معشوق خواستهام.
منم دیوانه و او سرو قامتحدیث راست از دیوانه پرسید
هوش مصنوعی: من آدم دیوانهای هستم و او که قامتش همچون سرو است، دربارهام سوال کرده و داستانی راست را از من پرسیده است.
حریفان گو بهنگام صبوحینشانم از در میخانه پرسید
هوش مصنوعی: رقبای من در صبح زود از من پرسیدند که نشانی میخانه کجاست.
کنون چون شد برندی نام مافاشز ما از ساغر و پیمانه پرسید
هوش مصنوعی: اکنون که نام ما در تاریخ ثبت شده است، از ما درباره لیوان و پیمانه میپرسند.
ز خواجو کو می و پیمانه داندهمان بهتر که از پیمان نپرسید
هوش مصنوعی: بهتر است که کسی که تجربه و آگاهی از شراب و نوشیدنی دارد، سوالی از پیمان و تفاهم نکند.