شمارهٔ ۸۳
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به توصیف حال و روز خود در فراق و هجران معشوق می‌پردازد. او با اشاراتی به سعادت و خوشبختی، نشان می‌دهد که اگر عشق به معشوق واقعی باشد، سعادتی ابدی به همراه خواهد داشت. او از یاد معشوق و شوق آن صحبت می‌کند و به ناله‌هایی اشاره دارد که در دل عاشقان نسبت به دوری از محبوب ایجاد می‌شود. همچنین، به تمثیل‌هایی از گدایی و بی‌نیازی برای بیان عشق اشاره می‌کند و در نهایت می‌گوید که عشق واقعی همواره سوز و شوقی در دل عاشق می‌آفریند که او را از دیگر مسائل زندگی بی‌نیاز می‌سازد.
به خشم رفته‌ی ما گر به صلح بازآیدسعادت ابدی از درم فراز آید
هوش مصنوعی: اگر دوست رفتهام با صلح بازگردد، خوشبختی ابدی از زندگیام سر برآورد.
حکایت شب هجر و حدیث طره‌ی دوستاگر سواد کنم قصه‌ای دراز آید
هوش مصنوعی: داستان شب جدایی و سخنانی که در مورد موهای دوست میتوان گفت، اگر بخواهم بنویسم، داستانی طولانی خواهد شد.
چو یاد قامت دلجوی او کند شمشادرود به طرف لب جوی و در نماز آید
هوش مصنوعی: زمانی که یاد قامت دلفریب او در ذهن میآید، شمشاد به خاطر او به سمت لب جوی خم می‌شود و گویی در حال نماز خواندن است.
برآید از دل مشتاق کعبه، ناله‌ی زاراگر به گوش وی آوازه‌ی حجاز آید
هوش مصنوعی: اگر کسی که به کعبه عشق میورزد، صدای شوقآور حجاز را بشنود، به طور طبیعی از دلش نالهای جانسوز برمیخیزد.
کجا به ملک جهان سر درآورد محموداگر چنان‌که گدای در ایاز آید
هوش مصنوعی: محمود چگونه میتواند بر سر زمین جهان حکمرانی کند، اگر همانند یک گدا به حضور ایاز بیاید؟
زهی سعادت آن کس که از پی مقصودرود به طالع سعد و سعید باز آید
هوش مصنوعی: افرادی که برای دستیابی به اهداف خود تلاش میکنند، خوشبخت و سعادتمند هستند و در نهایت به موفقیت و شادی دست پیدا میکنند.
کی از هوای تو باز آیدم دل مجروحکه پشه باز نیاید، چو صید باز آید
هوش مصنوعی: من هرگز از عشق تو دل نخواهم کند، چون پشهای که از شکار خود دور نمیشود.
دلی که در خم زلفت فتاد اگر سنگ استز مهر روی تو، چون موم در گداز آید
هوش مصنوعی: دلهایی که در دامن زلف تو اسیر میشوند، اگرچه ممکن است ظاهراً سخت و بیاحساس به نظر برسند، اما عشق تو آنها را مانند موم نرم و تسلیمکننده می‌کند.
چو عود هر که ز عشّاق دم زند خواجوز سوز فارغ و از ساز بی‌نیاز آید
هوش مصنوعی: هر کس که از عشق سخن می‌گوید، مانند عود است که بوی دلانگیز می‌دهد. عشق او را از سوز و غم دور می‌کند و او دیگر نیازی به موسیقی و ساز ندارد.