شمارهٔ ۱۱۰

هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف زیبایی‌ها و جذابیت‌های عشق و مستی می‌پردازد. او از ساقیان می‌گوید که شراب شیرینی در جام‌های لعل می‌ریزند و از شاهدان جادویی که خواب را به چشمانش می‌آورند. شاعر همچنین به مکان‌های مذهبی و زیارتگاه‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که در جستجوی او از کعبه تا ترسا می‌روند. او به احساسات عاشقانه و دگرگونی‌هایی که عشق در زندگی‌اش ایجاد می‌کند، اشاره می‌کند و می‌گوید اگر زنجیرهای عقل او را از زلف معشوقش جدا کنند، دیگران به او حسادت ورزیده و دیوانگان را بی‌سر و پا می‌دانند. شاعر از محبتی که درونش را می‌سوزاند و فهمی عمیق نسبت به زیبایی عشق دارد، سخن می‌گوید. او در نهایت به افکار و نوشته‌های خود اشاره کرده و این‌که چطور عشق را در کلامش به تصویر می‌کشد.