شمارهٔ ۱۸۷
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و عشق پرداخته و احساسات عمیق شاعر را نسبت به معشوق و زیبایی‌های او بیان می‌کند. شاعر به توصیف چهره معشوق و جاذبه‌های او می‌پردازد و می‌گوید که زیبایی واقعی نیاز به زیورآلات و تجملات ندارد. او از درد فراق و جدایی می‌نالد و می‌گوید که هیچ چیز نمی‌تواند جای خالی معشوقش را پر کند. همچنین تأکید دارد که عشقش نسبت به معشوقش تمام زندگی‌اش را تسخیر کرده و هیچ چیز نمی‌تواند او را از این احساس دور کند. در پایان، شاعر به فانی بودن دنیا و اهمیت تأمل در لحظات زندگی اشاره می‌کند.
هرگه که ز خرگه بچمن بار دهد گلنرگس نکند خواب خوش از غلغل بلبل
هوش مصنوعی: هر بار که از لانهاش بچهها به دنیا میآیند، خواب خوشی را از صدای دلنشین بلبل میگیرد.
ای خادم یاقوت لب لعل تو لؤلؤوی هندوی ریحان خط سبز تو سنبل
هوش مصنوعی: ای خدمتگزار، یاقوت لبهای سرخ تو مانند مروارید است و خط سبز بر روی ریحان، نماد سنبل و زیبایی توست.
تا کی کند آن غمزه ی عاشق کش معلولدر کار دل ریش من خسته تعلل
هوش مصنوعی: تا کی آن چشمان فریبا و جذاب، که دل عاشق را میکشد، در دل شکسته و خستهام خود را به تعلل بسپارد؟
گر نرگس مستت نکند ترک تعدّیچندین چه کند زلف دراز تو تطاول
هوش مصنوعی: اگر نرگس مستِ تو نتواند از حد بگذرد، زلف بلند تو چه میتواند بکند؟
شرح شکن زلف تو بابیست مطوّلکوتاه کنم تا نکشد سر بتسلسل
هوش مصنوعی: زیبایی و پیچیدگی زلف تو داستانی طولانی و مفصل دارد که من برای کوتاهتر کردن آن، جرات ندارم به تکرار و سردرگمی بیفتم.
آن صورت آراسته را بیش میارایکانجا که جمالست چه حاجت بتجمل
هوش مصنوعی: زیبایی و زیباییآرایی را بیشتر از این پیش نبر، زیرا در جایی که خود زیبایی و جمال وجود دارد، به تزئینات اضافی نیازی نیست.
محمل مبر از منزل احباب که ما رایکدم نبود بار فراق تو تحمل
هوش مصنوعی: بار و بندیل را از منزل دوستان بیرون نبر، زیرا ما حتی برای یک لحظه نیز غم دوری تو را نمیتوانیم تحمل کنیم.
المُغرم یستغرق فی البحر غریقاًو اللائم کالنائم فی الساحل یغفُل
هوش مصنوعی: عاشق در اعماق دریا غوطهور میشود و غرق میگردد، اما سرزنشکننده مانند کسی است که در ساحل خوابش برده و غافل است.
هر لحظه که خاموش شود ماه مغنیاز مرغ صراحی شنوم نعره که قل قل
هوش مصنوعی: هر زمان که صدای ماه را که مینواخت سکوت بگیرد، صدای دلانگیز و شیرینی از شراب میشنوم که به صورت قلقل شنیده میشود.
ای آنکه جمال از رخ زیبای تو جزویستغمهای جهان جزو و غم عشق تو شد کل
هوش مصنوعی: ای کسی که زیباییات جزئی از زیبایی‌های دنیا است، تمام غمهای جهان فرعی و جزئی هستند و تنها غم عشق تو اصل و کلّ است.
بر باد هوا باده مپیمای که خواجواز مل نشود بی خبر الا بتامل
هوش مصنوعی: مراقب باش که در میگساری و شادی غرق نشوی، چرا که خواجو بدون تفکر و آگاهی از حال تو از دنیا نمیرود.