شمارهٔ ۲۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف احساسات عاشقانه و دردهای ناشی از عشق می‌پردازد. او از زیبایی محبوبش و تأثیر عمیق آن بر دل و جانش صحبت می‌کند. با یادآوری می‌زند که چگونه عشق او را رنج می‌دهد و در عین حال زندگی‌اش را پر از جذابیت می‌کند. شاعر از خاطرات و لحظات شیرین عشق خود می‌گوید و تمنا دارد که محبوبش با لطافت و زیبایی‌اش به او آرامش و زندگی بخشد. در نهایت، او آرزوی رسیدن به رضایت و آرامش در کنار معشوق را دارد و به نوعی از سرنوشت عاشقانی که جان خود را در راه عشق داده‌اند، یاد می‌کند.
حَنّ فی روض الهوی قلبی کما ناح الحِمامقُم بتغرید الحَمایم و اسقِنی کاس المُدام
هوش مصنوعی: در باغ عشق، قلب من مانند پرندهای نالان میشود. بیا با آواز دلنشین خودم را سیراب کن و به من جام شراب بده.
خون دل تا چند نوشم باده ی نوشین بیارتا بشویم جامه ی جانرا بآب چشم جام
هوش مصنوعی: چقدر باید از درد دل بنالم؟ بیا و می خوشگلی بیاور تا با اشک چشمانم لباس جان را شستشو دهم.
باحَ دمعی فی الفیافی و استشبت لوعتیخیز و آبی بر دل پر آتشم ریز ای غلام
هوش مصنوعی: با اشکی در بیابانها میگریم و درد آتشینم را با زبانی مختصر بیان میکنم. ای پسر، بر دل آتشینم آب بریز.
از فروع شمع رخسارم منور کن روانوز نسیم گلشن وصلم معطر کن مشام
هوش مصنوعی: چهرهام را با نور شمع روشن کن و جانم را با نسیم گلستانت معطر ساز.
فی ضُلوعی تو قدالنّیران من شّجرِ النویفی عیونی تو جد الطّوفان من ماء الغَرام
هوش مصنوعی: در دلهای من آتش عشق تو میسوزد، مانند آتش سوزان در دل درختان. در چشمان تو طوفان عشق وجود دارد، مانند دریایی از احساسات و اشتیاق.
چون برون از باده ی یا قوت فامم قوت نیستقوت جانم ده ز جام باده ی یاقوت فام
هوش مصنوعی: وقتی که از شراب قرمز رنگ دور باشم، هیچ نیرویی در من باقی نمیماند. جانم را از جام شراب قرمز رنگی که به من قوت می‌دهد، پر کن.
صبحدم دلرا براح روح پرور زنده دارکان زمان از عالم جان می رسد دلرا پیام
هوش مصنوعی: در صبح زود، دل را با روح مثبتی زنده نگهدار، زیرا در آن زمان، پیامهایی از دنیای جان به دل میرسد.
هان فی فرط الاسی مُذنبت فی قلبی الاسیغاب فی طول العِنا اِذغیب عن عینی المنام
هوش مصنوعی: اینجا در شدت اندوه، گناهی در قلبم وجود دارد که در طول انتظار غیبت کرده است، زمانی که خواب از چشمانم غایب شده است.
چون شما را هست دلبر در برو دل برقرارلا تلوموا فی التصابی قلب صَلبِ مُستهام
هوش مصنوعی: تا زمانی که شما دلبر دارید، دل خود را نگهدارید و در این عشق بیتدبیری نکنید؛ دلهای سخت و بیعاطفه هم از عشق سرشارند.
گفتم از لعل لب جانان بر آرم کام جانضاع فی روم المنی عمری و ما مکث المرام
هوش مصنوعی: گفتم از زیباییهای لبهای معشوق به کام دل برسم، اما در این مدت که در جستجوی آرزوها هستم، عمرم به پایان رسیده و به نتیجهای نرسیدهام.
هر که گردد همچو خواجو کشته ی شمشیر عشقروضه ی فردوس رضوانش فرستد و السلام
هوش مصنوعی: هر کسی که مانند خواجو در برابر عشق تسلیم شود، جانش را تقدیم کند، به بهشت و نعمتهای آن خواهد رسید و تمام.