شمارهٔ ۲۵۶
هوش مصنوعی: شعر به وصف زیبایی‌های طبیعت و شگفتی‌های زندگی می‌پردازد. شاعر از گل و بلبل، باغ و دشت، و آسمان و زمین سخن می‌گوید و احساسات سرمستی و شادی را نشان می‌دهد. او به وجود زیبایی‌هایی چون طاووس، نرگس، و می‌پرستان اشاره می‌کند و تأکید بر لذتی دارد که از طبیعت و شراب می‌برد. در نهایت، شاعر افرادی را توصیف می‌کند که مانند خود او، در زیبایی‌ها غرق و حیران شده‌اند و از زندگی لذت می‌برند. این شعر نمایانگر عشق به هنر و زیبایی‌های زندگی است.
خسرو گل بین دگر ملک سکندر یافتهباز بلبل باغ را طاوس پیکر یافته
هوش مصنوعی: خسرو گلنشان (شاه) دیگر به مانند سکندر، دوباره بلبل باغ را پیدا کرده است که همچون طاووسی زیباست.
طائر میمون مینای فلک یعنی ملکدشت را از روضه ی فردوس خوشتر یافته
هوش مصنوعی: پرندهٔ زیبا و خوش رنگ، آسمان را به خاطر دشت، از باغ بهشت زیباتر میداند.
می پرستان قدح کش نرگس سرمست راتبشی و منغر بدست از نقره و زر یافته
هوش مصنوعی: عاشقان می، جامی در دست دارند که شاید حاوی شراب از گل نرگس باشد و خود در نشئه و مستی غرق شده‌اند. آنها دارای ظرفهایی از نقره و طلا هستند که نشاندهنده زیبایی و ارزش وجودشان است.
عالم خاکی نسیم باد عنبر بیز راهمچو انفاس مسیحا روح پرور یافته
هوش مصنوعی: نسیم خوشبو و معطری که از سرزمینهای خوشعطر میوزد، به انسان روحی تازه و شاداب میبخشد، همچنان که نفحات عیسی پیامبر که جان را زنده میسازد.
خضر خضراپوش علوی آنک خوانندش سپهراز شقایق فرش غبرا را معصفر یافته
هوش مصنوعی: خضر، مردی با لباس سبز و از نسل علی (ع) است که به او سپهر میگویند. او روی فرش قرمز رنگی که از گلهای شقایق بافته شده، نشسته و به گلی زیبا تکیه کرده است.
غنچه کو را اهل دل ضحاک ثانی می نهندچون فریدون افسر جمشید بر سر یافته
هوش مصنوعی: اهل دل مانند فریدون، به غنچهای که به آن عشق میورزند، تاج و اعتبار میدهند، همچنان که در گذشته جمشید بر سر افسران خود میگذاشت. در حقیقت، آن غنچه نشانهی زیبایی و ارزش است که باید تحت حمایت و احترام قرار گیرد.
آسمانی گشته فرش خاک و طرف گلشنشمرغ را رامین و گل را ویس دلبر یافته
هوش مصنوعی: در این دنیا، زمین به زیبایی آسمان تبدیل شده و در باغ و گلزارش، مرغ عشق به نام رامین و گلی به نام ویس، محبوبانی را یافتهاند.
مؤبد زرد گلستان آنک خیری نام اوستاز شکوفه آسمانی پر زاختر یافته
هوش مصنوعی: مؤبد زرد، در گلستان، آنکه نامش خیری است، از شکوفهای در آسمان به ستارهای پرنور رسیده است.
در چمن هر کو چو من سر مست و حیران آمدهجام زرین بر کف سیمین عبهر یافته
هوش مصنوعی: در باغ، هر که مانند من شاد و گیج است، با چنگی از طلا در دست، در جستجوی زیبایی و سرسبزی به سر می‌برد.
وانک چون خواجو دل و دین داده از مستی ببادباده ی جانبخش را با جان برابر یافته
هوش مصنوعی: وقتی که خواجو به خاطر حالت مستی، دل و ایمانش را به باد داده است، احساس می‌کند که بادهای که جانبخش است را با تمام وجودش برابر میبیند.
می کشان صحن بستانرا زبس برگ و نواهمچو بزم شاه جم جام مظفر یافته
هوش مصنوعی: باغ پر از رنگ و صدا شده است، به اندازهای که به نظر میرسد مانند جشن و سروری باشکوه است. در اینجا، شادابی و زیبایی طبیعت به حدی است که میتوان آن را با جشنی بزرگ و مجلل مقایسه کرد.