تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۹

اکنون که ز سبزه آسمانی شد دشتوز سنبل ترناف زمین مشگین گشت
بر طارم پیروزه گویی نرگسطاسی‌ست ز زر نهاده در سیمین طشت