شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که مه (ماه) تنها ذره‌ای از زیبایی چهره اوست. حالا در حضور او، این زیبایی بیشتر مشخص شده است. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که چمن (علف) به خاطر نشاط و زیبایی او ناله می‌کند و از او خواسته که همیشه در قامت راستش بماند.
مه ذره‌ای از مهر رخ مهوش ماستدر پیش تو نیست روشن اینک پیداست
هوش مصنوعی: ماه، تکهای از عشق و زیبایی چهره دلبران ماست، اکنون در برابر تو قرار ندارد و روشنیاش به خوبی مشخص است.
سرو چمن از نشاط آن می نالدکو را گفتم بقامتش مانی راست
هوش مصنوعی: سرو چمن به خاطر شادابی و طراوت آن میگرید. گفتم که قد تو راست است و برخواست.