تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۱۳

گر سرو سهی به قد او ماند راستچوبین و دراز و ناتراشیده چراست؟
ور قامت من نه ابرویش را همتاستپیوسته بگو راست که بهر چه دوتاست؟