شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: این چهار بیت بیانگر احساس عمیق عشق و دلتنگی شاعر است. او به شخصی محبوب اشاره می‌کند که در شب، زیبایی و جلوه‌اش دل او را به شدت تحت تاثیر قرار داده است. شاعر از آتش عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید که قلبش را می‌سوزاند و قد و قامت معشوق را با سرو بلند تشبیه کرده و نشان‌دهنده تأثیر او بر جهان اطرافش است.
ای آن که شبت جیب ثریا بگرفتآهم ز غمت دامن جوزا بگرفت
هوش مصنوعی: ای کسی که شب، ستارههای ثریا را در آغوش خود جای داده است، من از غم تو به اندازهای آه کشیدم که دامن ستاره جوزا را نیز به مانند دامن خود گرفتم.
از آتش رویت جگر لاله بسوختاز قد تو کار سرو بالا بگرفت
هوش مصنوعی: جذابیت و زیبایی تو چنان شعلهای دارد که دلها را می‌سوزاند، و قامت زیبایت همچون سروها ایستادگی و بلندی میآورد.