تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۱۷

بر خاک درت غم‌ست کو محرم ماستبیرون ز غم تو کیست کو را غم ماست؟
کس نیست که ما را نفسی خوش داردجز بلبل خوش‌نفس که او همدم ماست