شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عمق دوستی و وابستگی‌اش به محبوب می‌پردازد. او می‌گوید که حتی یک تار موی محبوبش برایش ارزشمندتر از تمام وجودش است و از این رو، هیچ کس نمی‌تواند به او آسیبی بزند جز خود محبوب. به عبارت دیگر، او تمام آبرو و زیبایی‌اش را به خاطر محبوبش می‌داند.
هر چند که یک موی نَیرزم بر دوستفرق از تن من تا به میانش یک موست
هوش مصنوعی: هرچند که من به خاطر او کمترین ارزش را دارم، اما فاصلهام با او به اندازهی یک مو هم نیست.
کس بر رخ ما قطرهٔ آبی نچکاندجز دیده که آبروی ما جمله ازوست
هوش مصنوعی: هیچکس نمی‌تواند بر چهرهٔ ما حتی یک قطره آب بریزد، جز چشمهایمان که تمامی آبرو و حیثیت ما از آنها سرچشمه میگیرد.