شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: این شعر به حسرت و yearning (آرزو) اشاره دارد. شاعر توصیف می‌کند که چشمانش همیشه پر از حسرت و longing است و این حسرت مانند دریا کنار اوست. هر لحظه که به چهره ی معشوق نگاه می‌کند، تشنگی‌اش بیشتر می‌شود و نمک آب این تشنگی به آن اضافه می‌کند. به طور کلی، شعر حس عمیق دل‌تنگی و آرزو را به تصویر می‌کشد.
چشمم که مدام آن حسرت باردپیوسته کنار من چو دریا دارد
هوش مصنوعی: چشمانم همیشه پر از حسرت است و این حسرت مانند دریا که مدام در کنارش مینشیند، همیشه با من است.
هر دم بنظارهٔ رخت تشنه‌ترستآری نمک آب تشنگی بیش آرد
هوش مصنوعی: هر لحظه که به چهرهی تو نگاه میکنم، بیشتر دلم میخواهد که تو را ببینم. واقعاً نمک مشقتِ تشنگی، تشنگی بیشتری به وجود میآورد.